حضرت امير( عليه السلام ):

1)      در هر اجتماعي بيشتر قسم خورده شود , آن اجتماع خرابتر و مردمش دروغگوترند.

 

ناپلئون:

2)      در دنيا خفتگاني هستند كه بيداريشان هم چو بيداري اژدها وحشتناك است.

 

افلاطون:

3)      سعادت جامعه بمراتب مهمتر از سعادت فرد است.

 

كارنگي:

4)      ما بوسيله چهار چيز با مردم در تماس هستيم , ارزش موقعيت ما از روي اين چهار چيز معلوم مي شود آنچه مي كنيم , آنچه جلوه مي كنيم , آنچه مي گوئيم , آنطور كه مي گوئيم.

 

تولستوي:

5)      انساني كه معني و هدف زندگي را بداند خود را نه تنها با افراد ملت خويش برابر خواهد دانست , بلكه با تمام اقوام ديگر نيز مساوي خواهد شمرد.

 

روسو:

6)      هرگز سعادت شخصي قلب مرا در خود نگرفته است , من خوشبختي خود را جز در جامعه نمي بينم .

 

اسمايلز:

 

7)      هر كس در طلب خير وسعادت ديگران باشد بالاخره سعادت خودش را هم بدست خواهد آورد.